Pietje Bell II: De jacht op de tsarenkroon

Rol : dame van 47
Premiere : december 2003

Pietje Bell 2: De Jacht op de Tsarenkroon is een Nederlandse jeugdfilm over Pietje Bell uit 2003. De film staat ook bekend onder de titel Nieuwe avonturen van de Zwarte Hand. Ze trok 595.000 bezoekers naar de zalen.

Het verhaal :

In het tweede deel gaat de zus van Pietje zich verloven met Paul Velinga. Dit wordt gevierd met een sneeuwballengevecht in de straat, er vliegt dan een sneeuwbal door de vooruit van drogist Geelman; dit lijkt niets ernstig, maar als er de volgende dag ook ingebroken is bij de drogisterij, wordt al gauw Pietje verdacht en mag hij, voordat zijn onschuld bewezen is, de gevangenis in. Daar komt hij de boeven tegen die hij met zijn bende van de zwarte hand achter de tralies wist te krijgen. Als hij achter hun plannen komt weet Pietje te ontsnappen. Hij probeert medestanders te vinden om de kwade bedoelingen te verijdelen. Dan krijgt hij nog te maken met het huwelijk van zijn zuster, en wat voeren de gevangenisdirecteur en Stark samen in hun schild. En als klap op de vuurpijl: hoe voorkomt Pietje met zijn bende van de zwarte hand de beroving van de Tsarenkroon.

Rol verdeling :

 

Recensie Volkskrant  © Jan Pieter Ekker 18 december 2003

Tussen 1952 en 1985 regisseerde kinderfilmpionier Henk van der Linden zeven Sjors en Sjimmie-films, vijf films met Dik Trom, drie met Billie Turf en een met Pietje Bell in de hoofdrol, De avonturen van Pietje Bell (1964). Het scenario voor een tweede Pietje Bell-film, Pietje Bell en de autodieven, was al klaar, maar doordat uitgeverij Kluitman dwars lag, is die film er nooit gekomen.

Maria Peters, die ook brood zag in Chris van Abkoudes jeugdheld, kon wél haar gang gaan. Na Pietje Bell – De film, met ruim 800 duizend bezoekers de grote kersthit van vorig jaar, maakte zij Pietje Bell 2: De jacht op de tsarenkroon. Ook haar tweede Pietje-film is geen verfilming van een van de acht Pietje Bell-boeken van Chris van Abkoude; Peters bedacht een nieuw verhaal rond de bekende personages.

Hoewel Pietje Bell – De film een overvolle indruk maakte, waren er toch nog ‘ideeën en mogelijkheden’ blijven liggen. De avonturen van Pietje Bell waren eigenlijk nog niet af, aldus de regisseur. ‘Ze schreeuwden om een vervolg.’

Pietje Bell 2: De jacht op de tsarenkroon gaat door waar Pietje Bell – De film eindigde. Pietjes zusje Martha (Katja Herbers) en krantenbaas Paul Velinga (Rick Engelkes) hebben trouwplannen. Buurjongen Jozef Geelman is nog steeds jaloers. Vriendje Sproet struint met zijn moeder over vuilnisbelten, op zoek naar waardevolle spullen en etenswaren. Sproets vader maakt wasknijpers. Krantenmagnaat Stark (Willem Nijholt) zit ook in de gevangenis, in een luxueuze privé-cel, waar hij allerlei snode plannen beraamt.

Pietje zelf is geen spat veranderd. Hij is nog steeds onaardig tegen zijn vriendjes van de Bende van de Zwarte Hand. En ook als hij niets heeft gedaan, krijgt Pietje de schuld van alles wat mis gaat. ‘Wow!’, zegt het Rotterdamse straatschoffie, met keurig Amsterdam-Zuid accent. En: ‘Effe dimme zeg!’

Peters scenario stapelt de ene emotionele gebeurtenis op de andere. De bruiloft valt in het water, Pietjes begripvolle leraar komt te overlijden en Sproet wil zijn vader niet opzoeken in de gevangenis. Een stevige rode draad ontbreekt: voor de tsarenkroon uit de titel is maar een bescheiden rol weggelegd, tegen het einde van de film, die net als het eerste deel aan de lange kant is.

Pietje Bell 2: De jacht op de tsarenkroon moet het hebben van een aantal aardig ingevulde rollen; vooral Jack Wouterse en René van ‘t Hof zijn leuk als de gevangenen Klok en Teun. Zij graven zich een weg naar de vrijheid. Maar omdat Klok zo dik is, moet de tunnel twee keer zo groot worden, klaagt Teun.

Arjan Ederveen en Stijn Westenend schmieren er weer vrolijk op los als vader en zoon Geelman, Adèle Bloemendaal speelt vol zelfspot een ‘dame van 47’.

Pietje Bell 2: De jacht op de tsarenkroon is – naar het beproefde recept van Henk van der Linden – meer van hetzelfde, maar in een iets beter verteerbaar tempo dan het hysterische eerste deel. Dat zal wel voldoende blijken voor een dikke bioscoophit. En het nekschot betekenen voor Nederlandse ‘concurrenten’ als Pipo en de p-p-parelridder en Kees de jongen. Ook zonder derde Harry Potter is het rond de kerst dringen in de bioscopen.