Oude Koeien

Een zesdelige komedie over de territoriumstrijd tussen twee eenzame dames op leeftijd

© Leedert Jansen
© Leendert Jansen

Persbericht VPRO :

Welmet Gieling-Van Woerden (80) waakt als een suppoost over het graf van haar man. Veertig jaar is ze getrouwd geweest met beeldend kunstenaar Sandor Gieling. “Veertig jaar lang een vol en rijk leven”. Nu houdt ze het postmoderne ‘Sandorama’ algenvrij “zodat de ware bewonderaar de klare lijn van zijn werk optimaal kan ervaren”, verzorgt de asters in het perkje en begeleidt “de meester” op de eeuwige jachtvelden zelfs met hedendaagse dwarsfluitmuziekjes.

De museale rust wordt wreed verstoord zodra Ida (70) over de begraafplaats komt aangewandeld. De luidruchtige blondine, die aan het begin van Sandors carrière stond en zijn model en minnares was, komt hem na veertig jaar maar weer eens opzoeken. Na al haar omzwervingen, uitspattingen en schoonheidscorrecties is ze volkomen platzak en… terminaal.”Ik wil hier in de koude grond begraven worden”. Tot Welmets verbijstering wappert ze met een contract dat de twee geliefden blijkbaar ooit, in een romantische opwelling of “een alcoholisch delirium”, hebben laten opstellen en dat Ida het recht geeft om in Sandors graf te worden bijgezet. “Ik was het hele epistel glad vergeten, maar opeens dook het weer op” zegt ze mierzoet. Het ‘Sandorama’ gaat dus binnenkort op de schop. Arme Welmet.

In zes beknopte episodes die zich allen afspelen op de begraafplaats, blijken de bejaarde dames qua strijdlust behoorlijk aan elkaar gewaagd. En wijlen Sandor Gieling? Welmet probeert krampachtig de mythe rond “een van de meest toonaangevende kunstenaars aan het eind van de vorige eeuw” in stand te houden. Maar Ida, die hem altijd al “een kladschilder en een handenarbeidleraar” vond, maakt het haar niet makkelijk en confronteert haar met steeds meer saillante details van zijn leven en werk. Om maar iets te noemen: het onsmakelijke exhibitionisme van de oud staatssecretaris van cultuur: Elsbeth Gerritsen van Raay. Ida: “Dat wist Sandor wel weer aardig te vangen, met z’n gemengde technieken”.

Oude Koeien is een ode aan de ouderdom, aan twee dames die in de herfst van hun leven tot meer in staat blijken te zijn dan ze zelfs maar hadden durven denken. Grafschennis bijvoorbeeld.

Via NPO-start zijn alle afleveringen nog terug te kijken :

Aflevering 1 : Een bouwpakket
Aflevering 2 : Gewoon grafschennis
Aflevering 3 : Rode spikkels
Aflevering 4 : De gore tekening
Aflevering 5 : Ouderwets zuur
Aflevering 6 : Leven is kunst

Credits :

Rollen : Adèle Bloemendaal, Ellen Vogel en Fritz Kampinga.

Scenario en regie: Karen van Holst Pellekaan en Theo Nijland.

Camera: Erik Zuyderhoff.

Geluid: Alex Booy.

Productie: Jacqueline van Kollenburg.

Beeldmontage: Liesbeth Wieggers.

Geluidsmontage: Frank van der Weij.

Eindredactie: Daniëlle Lunenborg.

De aankondiging van de serie “Oude Koeien” veroorzaakte redelijk veel publiciteit,.
Mede vanwege de unieke samenwerking tussen Adèle Bloemendaal en Ellen Vogel :

VARA-gids januari 2003
Tekst : © Annemarie Oster 
Fotografie : © Philip Mechanicus

VPRO backstag januari 2003
© Pam van der Veen

AVRO-bode januari 2003
Tekst : © Victor Engbers
Foto’s : © Nico Kroon

VPRO-gids januari 2003
Tekst : © Angela van der Elst
Foto’s : © Leendert Jansen

TV-weekend januari 2003
Tekst : © Mark Veldkamp
Foto’s : © Leendert Jansen